Omówienie
Szablony aplikacji to ścieżka konfiguracji dla przestrzeni roboczych Business i Enterprise, które potrzebują wersji aplikacji lub łącznika ChatGPT właściwej dla danej przestrzeni roboczej. Zamiast włączać jedną współdzieloną aplikację z katalogu, administrator lub właściciel przestrzeni roboczej zaczyna od szablonu dostarczonego przez OpenAI, dodaje szczegóły unikalne dla swojej organizacji i tworzy wersję roboczą aplikacji do sprawdzenia.
Szablony są przydatne, gdy OpenAI może zapewnić wspólne działanie aplikacji, ale każda przestrzeń robocza musi podać konfigurację właściwą dla dostawcy. W zależności od szablonu taka konfiguracja może obejmować nazwę dzierżawy lub hosta, dane uwierzytelniające klienta OAuth, adresy URL wywołania zwrotnego, zakresy, szczegóły webhooków, adresy URL zarządzanych serwerów MCP albo inne ustawienia dostawcy. Na przykład szablon GitHub Enterprise może utworzyć łącznik właściwy dla przestrzeni roboczej, którego Codex używa do uzyskiwania dostępu do hosta GitHub Enterprise tej organizacji.
Po skonfigurowaniu członkowie nie używają oryginalnego szablonu. Używają opublikowanej aplikacji przestrzeni roboczej utworzonej z tego szablonu. Administratorzy mogą następnie zarządzać tą aplikacją tak jak innymi aplikacjami ChatGPT, w tym dostępem ról, kontrolą działań, uprawnieniami aplikacji i autoryzacją dostawcy.
Wtyczki Codex również mogą zawierać szablony aplikacji lub aplikacje utworzone z szablonów. Jeśli wtyczka zawiera szablon aplikacji, administrator lub właściciel przestrzeni roboczej nadal musi utworzyć i opublikować aplikację właściwą dla tej przestrzeni, zanim członkowie będą mogli połączyć ją w ChatGPT i używać jej za pośrednictwem tej wtyczki. Gdy wtyczka działa, używa instancji aplikacji dostępnej w tej przestrzeni roboczej, zamiast prosić członków o samodzielne skonfigurowanie oryginalnego szablonu. Jeśli wymagany szablon nie został jeszcze skonfigurowany, członkowie mogą potrzebować administratora, który najpierw dokończy konfigurację. Wtyczka nie może samodzielnie używać szablonu aplikacji.
Skorzystaj z tego artykułu, aby poznać ogólny przepływ pracy z szablonami. Aby uzyskać instrukcje konfiguracji właściwe dla dostawcy, zobacz:
Szablony są przydatne, gdy ten sam wzorzec aplikacji może działać w wielu organizacjach, ale każda organizacja potrzebuje własnej konfiguracji.
Typowe przykłady obejmują:
Adres URL dostawcy zawiera dzierżawę, konto, organizację lub nazwę hosta przestrzeni roboczej firmy.
Organizacja musi dostarczyć własnego klienta OAuth lub dane uwierzytelniające dostawcy.
Dostawca wymaga skonfigurowania adresu URL wywołania zwrotnego właściwego dla klienta.
Aplikacja powinna używać tego samego wzorca implementacji, a każda przestrzeń robocza osobno kontroluje dostęp, działania i ustawienia zabezpieczeń.
Czym szablony różnią się od zwykłych aplikacji
Zwykłą aplikację można zazwyczaj włączyć bezpośrednio z katalogu aplikacji. Szablon zamiast tego uruchamia przepływ konfiguracji.
Typowy przepływ jest następujący:
Administrator znajduje szablon w katalogu aplikacji.
Administrator wprowadza wymaganą konfigurację właściwą dla przestrzeni roboczej.
ChatGPT tworzy wersję roboczą aplikacji dla przestrzeni roboczej.
Administrator sprawdza i publikuje wersję roboczą.
Administrator konfiguruje dostęp i ustawienia działań dla opublikowanej aplikacji.
Członkowie używają opublikowanej aplikacji przestrzeni roboczej, a nie oryginalnego szablonu.
Znajdowanie i konfigurowanie szablonu aplikacji
Otwórz Ustawienia przestrzeni roboczej > Aplikacje.
Wybierz Katalog.
Wyszukaj dostawcę lub nazwę aplikacji.
Szukaj wpisów oznaczonych jako szablony.
Wybierz Włącz, aby rozpocząć przepływ konfiguracji.
Przepływ konfiguracji prosi o szczegóły potrzebne do utworzenia aplikacji właściwej dla przestrzeni roboczej. Dokładne pola zależą od szablonu.
Na przykład szablon GitHub Enterprise może prosić o takie szczegóły jak:
Nazwa i opis aplikacji.
Nazwa hosta GitHub Enterprise.
Konfiguracja adresu URL wywołania zwrotnego.
Identyfikator klienta OAuth i klucz tajny klienta.
Klucz prywatny aplikacji GitHub.
Żądane zakresy.
Szczegóły konfiguracji webhooka.
Przejrzyj uważnie każde pole przed utworzeniem wersji roboczej. Jeśli Twoja organizacja centralnie zarządza OAuth lub danymi uwierzytelniającymi dostawcy, skoordynuj działania z zespołem odpowiedzialnym za te dane.
Zobacz instrukcje dla konkretnych aplikacji: GitHub, Snowflake i Databricks.
Konfiguracja klienta OAuth
Niektóre szablony wymagają, aby organizacja dostarczyła własnego klienta OAuth. Gdy jest to wymagane, utwórz lub skonfiguruj aplikację OAuth w konsoli administracyjnej zewnętrznego dostawcy, a następnie skopiuj adres URL wywołania zwrotnego z ChatGPT do ustawień adresu URL przekierowania lub wywołania zwrotnego dostawcy.
Wprowadź identyfikator klienta OAuth i klucz tajny w ChatGPT dopiero po potwierdzeniu, że konfiguracja dostawcy jest zgodna z instrukcjami konfiguracji szablonu.
Jeśli szablon zawiera domyślne zakresy, pozostaw je, chyba że Twoja organizacja sprawdziła uprawnienia dostawcy i ma jasny powód, aby je zmienić.
Utwórz wersję roboczą
Po wprowadzeniu wymaganych informacji wybierz Utwórz wersję roboczą.
Utworzenie wersji roboczej nie udostępnia automatycznie aplikacji członkom. Sprawdź wersję roboczą, opublikuj ją oraz skonfiguruj dostęp i ustawienia działań, zanim poprosisz członków o używanie aplikacji.
Publikowanie powstałej aplikacji i zarządzanie nią
Po opublikowaniu zarządzaj aplikacją właściwą dla przestrzeni roboczej w sekcji Ustawienia przestrzeni roboczej > Aplikacje > Włączone.
Zalecane kontrole po publikacji:
Potwierdź, że aplikacja pojawia się w sekcji Włączone aplikacje.
Ustaw Dostęp użytkowników dla ról, które powinny używać aplikacji.
Przejrzyj Kontrolę działań dla działań odczytu i zapisu.
Przejrzyj Uprawnienia aplikacji, aby wybrać, kiedy ChatGPT ma pytać członków przed użyciem aplikacji.
Poproś dozwolonego użytkownika testowego, aby otworzył Aplikacje w ChatGPT i potwierdził, że aplikacja się pojawia.
Jeśli aplikacja wymaga uwierzytelnienia u dostawcy, poproś użytkownika testowego o połączenie konta dostawcy.
Uruchom polecenie testowe niskiego ryzyka, aby potwierdzić, że aplikacja działa zgodnie z oczekiwaniami.
Te uprawnienia aplikacji dotyczą rozmów w ChatGPT. Agenty przestrzeni roboczej używają kontroli ustawionych dla poszczególnych agentów przez ich twórcę, aby określić, które działania aplikacji są dostępne i kiedy użytkownicy końcowi są proszeni o ich zatwierdzenie. Informacje o zachowaniu agentów znajdziesz tutaj: Agenty przestrzeni roboczej ChatGPT dla Enterprise i Business.
Jeśli szablonu można użyć tylko raz
Niektóre szablony mogą tworzyć tylko jedną aplikację na przestrzeń roboczą. Jeśli szablon został już użyty, przycisk Włącz może być niedostępny. W takim przypadku zarządzaj istniejącą wersją roboczą lub opublikowaną aplikacją zamiast tworzyć kolejną z tego samego szablonu.
Co widzą członkowie
Członkowie widzą opublikowaną aplikację utworzoną z szablonu. To, czy członek może ją zobaczyć lub używać, zależy od ustawień przestrzeni roboczej i autoryzacji dostawcy. Jeśli aplikacja jest zawarta we wtyczce, członkowie mogą natknąć się na nią za pośrednictwem tej wtyczki, ale nadal obowiązują te same wymagania dotyczące dostępu do przestrzeni roboczej i autoryzacji dostawcy.
Sprawdź, czy:
Aplikacja jest opublikowana.
Aplikacja jest włączona dla przestrzeni roboczej.
Rola członka w przestrzeni roboczej ma dostęp.
Członek jest we właściwej przestrzeni roboczej.
Członek ma wymagane uprawnienia u zewnętrznego dostawcy.
Opublikowane aplikacje pojawią się w katalogu aplikacji ChatGPT, w sekcji właściwej dla przestrzeni roboczej.
Rozwiązywanie problemów
Jeśli konfiguracja się nie powiedzie lub aplikacja się nie pojawi, potwierdź następujące kwestie:
Nazwa hosta dzierżawy, konta lub przestrzeni roboczej jest poprawna.
Adres URL wywołania zwrotnego został dokładnie skopiowany do konfiguracji dostawcy.
Identyfikator klienta OAuth i klucz tajny klienta są poprawne.
Żądane zakresy są zgodne z tym, na co pozwala aplikacja OAuth dostawcy.
Utworzono wersję roboczą.
Wersja robocza została opublikowana.
Dostęp ról pozwala użytkownikowi testowemu zobaczyć aplikację.
Uprawnienia po stronie dostawcy pozwalają na testowane dane lub działanie.
Uwagi dotyczące bezpieczeństwa
Traktuj klucze tajne klientów OAuth i dane uwierzytelniające dostawcy jako informacje poufne.
Przejrzyj żądane zakresy przed utworzeniem wersji roboczej.
Po opublikowaniu użyj opcji Kontrola działań, aby ograniczyć możliwości aplikacji.
Użyj opcji Uprawnienia aplikacji, aby zdecydować, kiedy ChatGPT ma pytać członków przed użyciem aplikacji.
Pamiętaj, że uprawnienia dostawcy nadal obowiązują po włączeniu aplikacji w ChatGPT.